กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 49 ตัวตนของเสิ่นซิงเหยาเป็นของปลอม
เสียงเอ่อร์หาวดังมาจากข้างใน ต่ำและแหบพร่า ราวกับกำลังวิงวอนเธอ “ซิงเหยา อย่าร้องไห้เลย พ่อฉันก็เป็นคนอารมณ์แบบนั้น อีกสองวันก็หายแล้ว…”
“อีกสองวันก็หายแล้วงั้นเหรอ?”