กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 40 เข่ออวิ๋นตั้งครรภ์แล้ว
ยาบำรุงครรภ์
สามคำนี้ราวกับน้ำเย็นจัดที่สาดรดลงมาจากศีรษะของหวังเสวี่ยฉิน
ลูกคิดในมือเธอหล่นแปะลงบนโต๊ะ กลิ้งไปอยู่ตรงมุม ราวกับหัวใจดวงน้อย ๆ ที่ไม่รู้จะไปสถิตอยู่ที่ใด
เธอไม่พูด สีหน้าก็ไร้อารมณ์
นั่งอยู่อย่างนั้นราวกับรูปสลักหิน
จางกุ้ยก้มหน้า ไม่กล้ามองเธอและไม่กล้าเดินไปไหน
เฉี่ยวเอ๋อร์ยืนอยู่ข้าง ๆ แทบไม่กล้าหายใจแรง
ผ่านไปนานมาก หวังเสวี่ยฉินจึงเอ่ยว่า “ลงไปได้แล้ว เงินรางวัลควรได้เท่าไรก็ไปเอาจากเฉี่ยวเอ๋อร์”
“รับทราบ”