กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1 หวนคืนวันคลอด
คุกมืดทึบ หนาวเย็นและชื้นแฉะ
หวังเสวี่ยฉินขดตัวอยู่บนฟางเย็นเฉียบ เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ผมเผ้ายุ่งเหยิงสกปรก เหลือลมหายใจเฮือกสุดท้าย
ครั้งหนึ่งเธอเคยเป็นฮูหยินเก้าที่นายท่านตระกูลลู่โปรดปรานที่สุด มีชีวิตสุขสบายพรั่งพร้อมและรุ่งโรจน์เหนือใคร
สุดท้ายกลับถูกทุกคนทอดทิ้ง ตายอย่างอนาถในคุก แม้แต่คนมาเก็บศพก็ไม่มี
ภาพชีวิตทั้งชีวิตในชาติปางก่อนพรั่งพรูเข้ามาในหัวไม่ขาดสาย
เธอเกลียดเว่ยกวงสง
เขาใช้คำหวานหลอกเธอ เอาเงินทองของเธอไป พอเรื่องแดงขึ้นก็ทอดทิ้งเธอ ปล่อยให้เธอทนทุกข์อยู่ในคุกตามลำพัง
เธอเกลียดลู่เจิ้นหัว