กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Novel Noises
บทที่ 49 เรื่องราวของลุงตง โลกกำลังจับจ้องมาที่คุณ!
โรงละครใหญ่ร้างสี่ชั้นซึ่งตั้งอยู่บริเวณชานเมืองถูกเกณฑ์มาใช้เป็นสถานที่จัดการประชุมเรียนรู้ชั่วคราว กลุ่มผู้พลัดถิ่นที่เคยอาศัยอยู่ที่นี่ถูกขับไล่ไปยังที่อื่นจนหมดแล้ว
เมื่อเสียงประกาศบนรถประจำทางดังขึ้นว่า "ป้ายโรงละครใหญ่" ลุงตงก็พ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด เขาเดินลงจากรถแล้วยืนเหม่อลอยอยู่ข้างชานชาลาไปชั่วขณะ
นับตั้งแต่ได้รับคำเชิญให้มาเป็นวิทยากรในการประชุมเรียนรู้เมื่อวานนี้ เขาก็ไม่ได้หลับตาลงเลยตลอด 18 ชั่วโมงติดต่อกัน
บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าตกลงแล้วเขากำลังตื่นเต้น หรือว่าหวาดกลัวกันแน่
แต่พอมาถึงที่นี่จริงๆ ความคิดทั้งหมดกลับว่างเปล่าไปอย่างกะทันหัน เหลือเพียงความสับสนระลอกแล้วระลอกเล่าที่พลุ่งพล่านอยู่ในใจ
หลังจากเหม่อลอยอยู่ครู่หนึ่ง ลุงตงก็ได้สติกลับมา เขาเดินไปตามทางเดินเล็กๆ ที่เกิดจากรอยเท้าคนย่ำผ่านดงหญ้า มุ่งหน้าสู่โรงละคร
เมื่อเดินไปข้างหน้าประมาณสองถึงสามร้อยก้าว กลางถนนก็มีป้ายบอกทางตั้งอยู่:
'ผู้เข้าฟังเดินไปทางซ้ายเข้าประตูหลักสู่หน้าเวที วิทยากรเดินไปทางขวาเข้าประตูหลังสู่หลังเวที'
เขาเปลี่ยนทิศทางฝีเท้าแล้วเดินไปทางประตูหลัง ไม่นานก็มองเห็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสี่คนเฝ้าอยู่หน้าประตู รวมถึงเหล่าวิทยากรที่กำลังต่อแถวเข้างาน