บทที่ 37 ความเหี้ยมโหดของนักเก็บซาก หลักการตรวจสอบ!

บทที่ 37 ความเหี้ยมโหดของนักเก็บซาก หลักการตรวจสอบ!

มูลค่าของแร่นั้น ขึ้นอยู่กับว่ามันสามารถช่วยให้เอาชีวิตรอดได้หรือไม่

เมื่อสังคมเสื่อมถอยลงจนกลายเป็นการแข่งขันเพื่อเอาชีวิตรอดอย่างแท้จริง สถานะทางยุทธศาสตร์ของแร่ลิเทียมในนครสุขสันต์ก็ก้าวข้ามโลหะมีค่าแบบดั้งเดิมอย่างเช่นทองคำไปตั้งนานแล้ว

สำหรับชุมชน ชนเผ่าเล็กๆ และกลุ่มคนพเนจรที่กระจายตัวอยู่รอบนครหลบภัย ทองคำแท่งหนึ่งก้อนที่ค้นพบจากซากเมือง ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงความยากลำบากในการเอาชีวิตรอดของพวกเขาได้เลย

แต่แบตเตอรี่ 10kWh หนึ่งก้อนที่ผลิตจากนครสุขสันต์ กลับสามารถช่วยให้ชุมชนที่มีคนหนึ่งร้อยคนหลุดพ้นจากความมืดมิดได้นานถึงหนึ่งเดือนเต็ม

และแร่ลิเทียม ก็เป็นหนึ่งในวัตถุดิบหลักที่ใช้ในการผลิตแบตเตอรี่ประสิทธิภาพสูงพอดี

"ฝั่งตรงข้ามมีกี่คน แล้วพวกแกเอาชนะมาได้ยังไง"

เฉิงเหย่ไม่ได้หมกมุ่นอยู่กับความน่าเชื่อถือและมูลค่าของแหล่งแร่ และไม่คิดที่จะเก็บข่าวนี้ไว้คนเดียว

ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งด่านตรวจ เบื้องบนของนครสุขสันต์ก็ได้พิจารณาถึงจุดนี้เอาไว้แล้ว

หากผู้ตรวจการสามารถฮุบสิ่งที่นักเก็บซากค้นพบมาเป็นของตัวเองได้ตามอำเภอใจ คงไม่มีใครกล้าออกไปเสี่ยงตายนอกเมืองมาตั้งนานแล้ว