กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Novel Noises
บทที่ 22 วิถีโลก จิตใจคน ความโหดเหี้ยม!
ครืน!
สายฟ้าแลบแปลบปลาบ เม็ดฝนร่วงหล่นราวกับไข่มุก
มวลอากาศอุ่นชื้นยิ่งก่อตัวนานเท่าใด เมื่อกลั่นตัวตกลงมาเป็นพายุฝนก็จะยิ่งรุนแรงมากเท่านั้น
กลางดึก เฉิงเหย่สะดุ้งตื่นขึ้นมากะทันหัน เขาดีดตัวลุกขึ้นพรวด ก่อนจะตั้งสมาธิเรียกจี้ที่กำลังชาร์จไฟอยู่กลับมา
“นี่มัน...ไฟดับเหรอ?”
การแจ้งเตือนกะทันหันของเครื่องรวบรวม ทำให้แวบแรกเฉิงเหย่คิดว่ามีขโมยลอบเข้ามาเสียอีก
โชคดีที่พอตรวจสอบหน้าต่างระบบแล้ว มันเป็นเพียงการแจ้งเตือนว่าการนำเข้าพลังงานหยุดชะงักชั่วคราว
แกร๊ก!
เขายกมือขึ้นดึงเชือกสวิตช์โคมไฟข้างเตียงเบาๆ แต่กลับไม่มีการตอบสนอง ดูท่าการจ่ายไฟทั้งหมดน่าจะถูกตัดขาดแล้ว