เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Novel Noises
บทที่ 20 แผงระบบอัปเดต การจัดระดับภัยพิบัติ!
เมื่อออกมาจากร้าน แต้มคุณูปการก็ถูกใช้จนหมดเกลี้ยงในคราวเดียว แถมยังติดหนี้อยู่อีก 7 แต้ม
ปล่อยให้แสงแดดที่ลอดผ่านช่องว่างของเมฆเต้นระบำอยู่บนบ่า เฉิงเหย่ลูบใบรับสินค้าที่เพิ่งเก็บใส่กระเป๋า ความตื่นเต้นในใจยากจะระงับลงได้เสียที
ในแดนรกร้างที่เต็มไปด้วยอันตราย อาวุธที่ถนัดมือสักชิ้น ก็คือรากฐานของการตั้งหลักปักฐาน
ความหมายของมันไม่ด้อยไปกว่าคนยุคปัจจุบันซื้อรถซื้อบ้านเลยสักนิด
“ฉันใช้เวลาแค่สองเดือน ก็สามารถซื้ออาวุธเหนือธรรมชาติที่เป็นของตัวเองได้แล้วงั้นเหรอ?”
ออกจะดูเหมือนความฝันอยู่บ้าง
ถึงแม้ว่าเบื้องหลังอาวุธชิ้นนี้ จะเป็นการยืมซ่งหย่งเฟิงมาก่อน 100 แต้ม และติดหนี้ร้านค้าอีก 7 แต้มก็ตาม
แต่ขอเพียงเอาไปเปรียบเทียบกับสินเชื่อของคนยุคปัจจุบันที่เอะอะก็เริ่มต้นที่สามสิบปี เฉิงเหย่ก็ทำได้เพียงลอบทอดถอนใจ ว่าตัวเองได้มาอยู่ในยุคที่ “ดี” จริงๆ!
ถ้าเกิดทะลุมิติมาอยู่ในแดนรกร้างที่มีฉากหลังเป็นกัมมันตภาพรังสี หรือแดนรกร้างบางแห่งที่แม้แต่ข้าวก็ไม่มีจะกิน ต้องไปแย่งอาหารกับซอมบี้ล่ะก็...