กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Novel Noises
บทที่ 18 คำสาปเหนือธรรมชาติ โอกาสครั้งใหม่!
อาจเป็นเพราะภายในเวลาหนึ่งวันได้ซึมซับข้อมูลไปมากเกินไป ทำให้สิ้นเปลืองพลังใจไปอย่างมหาศาล หรืออาจเป็นเพราะภายในห้องไม่ได้มีเพียงเขาที่โดดเดี่ยวอ้างว้างอีกต่อไป แต่มีกลิ่นอายของการใช้ชีวิตเพิ่มขึ้นมาอีกหลายส่วน
คืนนี้ เฉิงเหย่จึงนอนหลับได้อย่างสงบ และหลับสนิทเป็นพิเศษ
นับตั้งแต่ทะลุมิติมายังแดนรกร้าง นี่เป็นครั้งแรกที่เขามีความรู้สึกว่านอนเต็มอิ่มแล้ว
เพียงแต่ว่า...
“ทำไมเพิ่งจะเจ็ดโมงครึ่งเอง?”
เฉิงเหย่ลุกขึ้นนั่ง สูดลมหายใจเข้าลึกอย่างต่อเนื่อง ความอึดอัดภายในอกถูกระบายออกไปอย่างรวดเร็ว
ตอนที่เพิ่งมาถึงโลกแดนรกร้างแรกๆ ร่างกายของเจ้าของร่างเดิมนั้นอ่อนแอมาก
อย่าว่าแต่เอาไปเปรียบเทียบกับคนวัยเดียวกันในแดนรกร้างเลย ต่อให้เอาไปเทียบกับคนยุคปัจจุบันที่กินแต่อาหารเดลิเวอรีทุกวันและขาดการออกกำลังกาย ก็ยังถือว่าแย่กว่ากันมาก
แต่ตอนนี้เวลาผ่านไปสองเดือนแล้ว เมื่อคืนเขานอนไปแค่ห้าชั่วโมง กลับรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า