เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Novel Noises
บทที่ 15 การลงทุนเน้นคุณค่า ยืมเงินได้แล้ว!
ความเป็นไปได้ที่เขาอาจไม่ได้ทะลุมิติไปต่างโลก แต่เดินทางข้ามเส้นเวลา นับว่าเป็นข่าวดีสำหรับเฉิงเหย่
นั่นหมายความว่ารากเหง้าของเขายังคงอยู่บนดาวเคราะห์ดวงนี้ บางทีหากวันหนึ่งเขามีความสามารถพอที่จะกลับไปยังซากเมืองหยางเฉิงที่เคยอาศัยอยู่ อาจจะยังหาห้องเช่าเดิมเจอ สามารถแงะเศษเงินที่ซ่อนอยู่ในซอกฟูกออกมา และได้เห็นคำคมปลุกใจที่เขียนไว้บนกำแพงเพื่อสอบเข้าปริญญาโท...
แน่นอนว่าแปดสิบปีผ่านไป พลังเหนือธรรมชาติได้ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนไปมาก ไม่มีใครรู้ว่าซากปรักหักพังเหล่านั้นวิวัฒนาการไปเป็นรูปแบบไหนแล้ว
บางทีทุกสิ่งทุกอย่างอาจกลายเป็นสภาพที่เฉิงเหย่ไม่คุ้นเคยไปหมดแล้ว แต่คนเรามีชีวิตอยู่ก็เพื่อความหวังเล็กๆ น้อยๆ ไม่ใช่หรือไง?
“หากพัฒนาไปตามเส้นเวลาปกติ ต่อให้ฉันสอบติดตั้งแต่ปีแรกที่เรียนจบ ก็มีโอกาสสูงมากที่จะเอาชีวิตไม่รอดจากไวรัส S-1 ในอีกเจ็ดปีให้หลังอยู่ดี”
“แต่วันสิ้นโลกนี่สิ... ชาวมายาสามารถทำนายได้กระทั่งการมาเยือนของสิ่งมีชีวิตนอกโลกเลยงั้นเหรอ?!”
เฉิงเหย่แอบบ่นอุบอิบในใจ และยินดีที่จะเชื่อว่านี่เป็นเพียงความบังเอิญอันงดงามมากกว่า
เมื่อนำ 《ต้นกำเนิดการติดเชื้อ》 กลับไปวางบนชั้นหนังสือ เขาก็หยิบหนังสือเล่มที่สองออกมาอ่านต่อ