กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Novel Noises
บทที่ 5 พายุฝนตั้งเค้า เป้าหมายปรากฏ!
มื้อกลางวันยังคงเป็นไปตามธรรมเนียมเดิม สารอาหารเหลวสองถุงเพื่อเสริมโปรตีนและคาร์โบไฮเดรต ตามด้วยลูกกวาดมอลต์แผ่นอีกชิ้นเพื่อเสริมน้ำตาลที่ดูดซึมเข้าสู่ร่างกายได้อย่างรวดเร็ว
ส่วนเนื้อแห้งสังเคราะห์ที่หลิวปี้ให้มา เฉิงเหย่ยังตัดใจกินไม่ลง เขาตั้งใจจะเก็บมันไว้เป็นเสบียงทางยุทธศาสตร์ รอจนกว่าจะถึงเวลาออกปฏิบัติงานภาคสนามแล้วค่อยเอามาใช้เป็นพลังงานเสริมยามฉุกเฉิน
เมื่อจัดการมื้อกลางวันเสร็จ เขาก็ไปยืนเฝ้าอยู่ริมหน้าต่าง รอจนกระทั่งความแรงของเม็ดฝนเบาบางลงเล็กน้อย ถึงได้สวมเสื้อกันฝนแล้วเดินมุ่งหน้าไปยังเขตกักกัน
อาจเป็นเพราะพายุฝนที่ตกหนักทางฝั่งเมืองอวิ๋นซึ่งอยู่ติดกันนั้นดูน่ากลัวเกินไป บนถนนจึงเต็มไปด้วยคนงานที่กำลังเร่งสร้างแนวกั้นน้ำท่วมอยู่ทุกหนทุกแห่ง ตรอกซอกซอยที่คับแคบอยู่แล้วจึงยิ่งดูเร่งรีบและวุ่นวายหนักขึ้นไปอีก
บริเวณใต้เพิงหลบฝนชั่วคราวริมถนน มีคนสองสามคนที่มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นผู้อยู่อาศัยใหม่ที่เพิ่งเข้ามายังนครสุขสันต์กำลังยืนเบียดเสียดกันอยู่ พวกเขาแหงนมองกลุ่มเมฆดำทะมึนที่ม้วนตัวอยู่บนท้องฟ้าด้วยความกังวลใจอย่างหนัก