กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจิ้งหย่งเห็นเมียไม่ทักทายใคร จึงรีบยิ้มแก้สถานการณ์ว่า “พี่ลู่ พวกพี่นั่งก่อนสิ พอดีถึงเวลากินข้าวแล้ว” เขาเห็นแวบเดียวก็รู้ว่าเมียตัวเองต้องรู้จักพวกนั้นแน่ ไม่อย่างนั้นเมื่อกี้คงไม่ทำสีหน้าแบบนั้น
“ได้” ลู่ถิงกวาดตามองรอบ ๆ คนที่มาวันนี้ส่วนใหญ่เขารู้จัก พอดีเห็นโจวฮ่าวอวี่ จึงพาเซียวเข่อฉิงไปนั่งที่ว่างข้างเขา
โจวฮ่าวอวี่เห็นว่าเป็นคนข้างกายหัวหน้า ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที ยิ้มกล่าวว่า “พี่สะใภ้สวัสดี”
เซียวเข่อฉิงยิ้มพยักหน้า “สวัสดี”
อาหารถูกยกมาเสิร์ฟอย่างรวดเร็ว
ตอนนี้เอง ซูโม่ลี่ที่เฝ้าสังเกตอยู่นานตรงมุมห้องก็เดินออกมา พร้อมส่งสายตาให้หยางกุ้ยจือ
หยางกุ้ยจือเข้าใจในชั่วพริบตา