กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซียวเข่อฉิงมองการกระทำในมือของหยางกุ้ยจือพลางอดไม่ได้ที่จะยกมุมปากขึ้น
คนผู้นี้เชื่อฟังจริง ๆ ในใจรู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูก
รู้อย่างนี้น่าจะบอกให้เธอโปรยทิ้งไปทั้งหมด พลาดไปแล้ว พลาดไปแล้ว
จังหวะที่เธอเหลียวมองไปข้างหลังพอดีนั้น หยางกุ้ยจือก็มองเห็นผ้าพันคอบนศีรษะของเธอ ซึ่งเปิดเผยเพียงดวงตาสดใสมีชีวิตชีวาคู่หนึ่งกำลังมองมา ทั้งสองจึงสบตากัน
เซียวเข่อฉิง?
หยางกุ้ยจือเบิกตากว้าง จะเป็นเซียวเข่อฉิงไปได้อย่างไร เห็นในมือเธอยังอุ้มถุงปุยฝ้ายที่เธอเพิ่งทิ้งไปเมื่อครู่
นั่นมันของของเธอ เธอกัดฟันวิ่งพลางตะโกน “หยุดนะ นั่นมันของของฉัน”