กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่เฉิงกระตุกมุมปาก “พี่ใหญ่ก็เคยเห็นแม่หนูตระกูลเซียวนี่นา ทั้งน่าเกลียดทั้งเตี้ย เหมือนฟักแฟงลูกหนึ่ง ในลานบ้านพักมีใครไม่รังเกียจบ้าง ไม่สมกับสถานะผู้การของน้องชายเราเลยสักนิด”
ลู่เยวี่ยหัวเราะ “แถมยังบอกอีกว่าเธอจะเป็นน้องสะใภ้ในอนาคตของเรา นายพูดถึงหญิงสาวแบบนี้ไม่ค่อยดีนัก อีกอย่างตอนที่ฉันเคยเห็นเธอ เธอก็ไม่ได้น่าเกลียดอย่างที่นายว่า เรื่องสถานะอะไรกัน ถ้าน้องชายยอมรับ ฉันก็ยอมรับ”
ลู่เฉิงมองเฟอร์นิเจอร์ในลานบ้าน “แต่งเข้ามาก็ต้องถูกคนในลานบ้านพักหัวเราะเยาะจนตาย ที่น่าหมั่นไส้กว่านั้นคือน้องชายเรายังให้เรามีมารยาทและสุภาพกับเธอ ไม่อย่างนั้นต่อไปจะไม่แบ่งเนื้อให้เรา”