กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ไม่ได้หรอก เธอเป็นได้แค่เมียของลู่ถิงคนนี้เท่านั้น” ลู่ถิงเอาขวดในมือใส่กระเป๋าเสื้อ “อืม ผมพกไปเองก็ได้ ต่อไปผมจะระวังมากขึ้น ไม่ต้องห่วง”
“เร็วเข้า กลับบ้านไปนอน พอนอนหลับเต็มที่แล้วถึงจะมีจิตวิญญาณ” พูดจบ เซียวเข่อฉิงก็ดันตัวลู่ถิงให้เดินออกไปด้านนอก
วินาทีถัดมา ลู่ถิงก็หันกลับมากอดเซียวเข่อฉิง แล้วจูบที่ริมฝีปากของเธออีกครั้ง กว่าจะยอมกลับบ้านไปอย่างอาลัยอาวรณ์
วันรุ่งขึ้น หลังเซียวเข่อฉิงตื่นนอนและกินข้าวเช้าแล้ว แม่เซียวกับพ่อเซียวก็ไปทำงาน ส่วนปู่ก็ไปเยี่ยมบ้านคนอื่น
พี่ชายกำชับให้เธอต้มน้ำให้เสร็จตั้งแต่เนิ่น ๆ พอกลับมาจะได้จัดการกับเหยื่อที่ล่าได้