กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูโม่ลี่หน้าไม่มีสีเลือดกล่าวว่า “ฉันไม่เชื่อ พวกคุณต้องโกหกฉันแน่ ๆ”
เซียวเข่อฉิงอดไม่ได้ที่จะยิ้มมุมปาก พลางดึงแขนเสื้อของผู้ชายเบา ๆ
ลู่ถิงหันไปมองคนข้างกาย สองคนสบตากัน
เซียวเข่อฉิงพูดด้วยเสียงกระเง้ากระงอด “ที่รัก เธอต้องอยู่ห่างจากหล่อนหน่อย เธอเป็นผู้ชายของฉันนะ ถ้าเธอไปมองหล่อนอีกสักครั้ง ฉันก็จะไม่เอาเธอแล้วนะ”
ลู่ถิงตัวสั่นไปทั้งตัว โอ๊ย! เสียงอ่อนหวานหยาดเยิ้มขนาดนี้ เขาอยากจะกอดเธอขึ้นมาจูบตอนนี้เลยด้วยซ้ำ
สายตาของเขาอ่อนโยนราวน้ำใส มองเซียวเข่อฉิงตรง ๆ พลางเอ่ยเสียงนุ่ม “อืม ไม่หรอก ฉันมองแค่เธอ”