กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สีหน้าของลู่ถิงพลันมืดลงทันที อะไรกันคือการเป็นสัด คนคนนี้ไม่มีสมองหรือไง? เขาตะโกนใส่เซียวจวิ้นเจี๋ยเสียงดัง “นายยังไม่จบอีกใช่ไหม! ต้องทำถึงขนาดนี้เลยหรือไง?” ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นว่านายเป็นพี่ชายภรรยา การไม่ซ้อมนายให้ยับก็ถือว่าเบาแล้ว
ลู่ถิงขมวดคิ้ว ใช้มือผลักเซียวจวิ้นเจี๋ยที่ขวางอยู่ตรงหน้าออก “ไปเลย ทำตัวเหมือนอยากถูกซ้อมนัก อิจฉากันขนาดนี้ไม่ได้นะ! รีบไปหาคนของตัวเองซะ อย่ามากวนฉันกับฉิงเอ๋อร์”
ลู่ถิงเดินไปข้างเซียวเข่อฉิง สีหน้าปรากฏรอยยิ้มอีกครั้ง เขาจูงมือเซียวเข่อฉิงแล้วพูดว่า “เราไปสร้างเพิงกันเถอะ ฉันดูออกแล้ว พี่ชายเธอนี่แหละที่อิจฉาเรา ไม่มีคนรักเอง ก็เลยมากวนเรา”