กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เธอปล่อยคนออก แก้มทั้งสองข้างขึ้นสีระเรื่อ เงยหน้ามองลู่ถิงแล้วเร่งเร้าว่า “ไปใส่เสื้อผ้าเถอะ”
เสียงของเขาแหบพร่าเล็กน้อย “ตกลง” เขาปล่อยตัวเธอออกด้วยความไม่เต็มใจนัก
ลู่ถิงหันหลังไปหยิบเสื้อผ้า แผ่นหลังกว้างหนาของผู้ชายปรากฏขึ้นในสายตาของเซียวเข่อฉิง กล้ามเนื้อที่เรียงตัวชัดเจนนั้นกระแทกการมองเห็นของเธออีกครั้ง
แม่เจ้า! หุ่นนี่มัน!
จนกระทั่งลู่ถิงใส่เสื้อผ้าเสร็จ เซียวเข่อฉิงถึงได้ดึงสายตากลับมา
ได้ยินเพียงเสียงท้องของลู่ถิงดังขึ้นมาอย่างกะทันหันในเวลาที่ไม่เหมาะสม
เซียวเข่อฉิงถามว่า “ยังไม่ได้กินข้าวเหรอ?”
ลู่ถิงพยักหน้า “ออกปฏิบัติภารกิจก็ไม่ได้กินมื้ออุ่น ๆ เลย มีแต่เสบียงแห้งทุกวัน”
“กินบะหมี่ไหม? เดี๋ยวฉันลวกบะหมี่ให้กิน” เซียวเข่อฉิงกล่าว