กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่ถิงหยุดสิ่งที่กำลังจะพูดชมคุณปู่ในชั่วพริบตา “คุณปู่ครับ คุณพูดอะไรแบบนั้นล่ะครับ ผมก็พูดไปตามความจริงนะ! นี่ไม่คิดจะให้ผมชมเพิ่มหน่อยหรือไงครับ!”
คุณปู่ลู่หัวเราะหึ ๆ สองที “พอ ๆ พอที มีอะไรก็ว่ามา รีบ ๆ พูดเข้า ถ้าไม่พูดฉันจะไปเล่นแล้วนะ”
สมกับที่เป็นคุณปู่ของเขาจริง ๆ ที่เข้าใจเขา ลู่ถิงยิ้มแล้วกล่าว “คุณปู่ครับ ช่วยส่งข้อความให้ผมหน่อยสิครับ!”
คุณปู่ลู่ถามอย่างสงสัย “ส่งข้อความอะไร?”
ลู่ถิงหัวเราะแฮะ ๆ “คุณปู่ครับ ผมแค่อยากรู้ว่าฉิงเอ๋อร์เป็นห่วงผมบ้างไหม ถ้าสมมติว่าปล่อยให้เธอได้ยินโดยบังเอิญว่าผมบาดเจ็บ เธอจะมาเยี่ยมผมไหม? คุณปู่ช่วยแกล้งทำเป็นหลุดปากบอกเรื่องนี้ออกไปหน่อยนะครับ ผมอยากเห็นปฏิกิริยาของฉิงเอ๋อร์น่ะ”