กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซียวเข่อฉิงพูดว่า “ตอนเด็ก ๆ ฉันก็วิ่งตามหลังพวกพี่ตลอดนี่ ทำไมถึงไม่พาฉันไปด้วย ฉันทำไมถึงไม่รู้เรื่องเลย”
ลู่ถิงหยุดฝีเท้า ยิ้มพลางอธิบายว่า “จะพาเธอไปด้วยได้ยังไงกันล่ะ พาเธอขึ้นไปด้วย ก้นของฉันกับพี่ชายเธอคงได้เละแน่ ปู่ของเธอ พ่อของเธอ แม่ของเธอต่างก็กำชับนักกำชับหนาว่าห้ามพาเธอไปเด็ดขาด บนภูเขามันอันตราย”
เซียวเข่อฉิงได้ยินดังนั้น ก็พยักหน้าพลางเข้าใจกระจ่างแจ้ง “มิน่าล่ะฉันถึงไม่เคยได้ไปเลยสักครั้ง”
ลู่ถิงเดินหน้าต่อพลางเอ่ยว่า “เชิงเขาข้างหน้าก็มีป่าไผ่อยู่แล้ว พวกเราไปตรงนั้นก็พอ หลังป่าฉันวางบ่วงดักสัตว์ไว้ เดี๋ยวพาเธอไปเอาเหยื่อ”