กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เห็นเซียวเข่อฉิงยังคงลังเลไม่ตัดสินใจ เขาจึงพูดเสริมขึ้นมาประโยคหนึ่งด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริง “ฉิงเอ๋อร์ที่ไม่ยอมใส่เพราะเป็นห่วงว่าผมจะหนาวงั้นเหรอ? หรือว่าจริง ๆ แล้วฉิงเอ๋อร์สงสารผม เลยทนไม่ได้ที่จะเห็นผมถูกความหนาวเล่นงานกันแน่?”
พูดจบเขาก็จ้องมองเซียวเข่อฉิงโดยไม่ละสายตา ในแววตาเต็มไปด้วยความคาดหวังและความอ่อนโยน
เซียวเข่อฉิงถูกเขาพูดใส่จนแก้มแดงระเรื่อ แม้ปากจะยังทำเป็นแข็ง “หน้าหนาจริง ๆ ใครไปเป็นห่วงคุณกัน”
แต่ทว่ามือกลับสอดเข้าไปในเสื้อคลุมของลู่ถิงโดยไม่รู้ตัว เสื้อคลุมยังคงมีอุณหภูมิร่างกายของลู่ถิงติดอยู่ กระแสความอบอุ่นสายหนึ่งไหลพล่านไปทั่วร่างในชั่วพริบตา ทำให้เซียวเข่อฉิงรู้สึกถึงความอบอุ่นและความอุ่นใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน