กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชายหนุ่มหยุดฝีเท้า หันมองเซียวเข่อฉิง ตั้งใจเปลี่ยนจากการจับมือเล็ก ๆ ของเธอมาเป็นการสอดนิ้วประสานกันแน่น ถือไว้ให้แน่นแบบนี้ก็ไม่มีโอกาสหนีแล้ว
เขาจูงเซียวเข่อฉิงเดินกลับไปยังที่เมื่อครู่ ดอกไม้ที่เขาเก็บมายังไม่ได้มอบให้เลยนี่นา
ทั้งสองกลับมาถึงที่เดิม ไม่เห็นเจียงฉี น่าจะเข้าไปกินข้าวแล้ว ลู่ถิงหยิบดอกไม้บนโต๊ะขึ้นมา ยื่นให้เซียวเข่อฉิงที่อยู่ข้าง ๆ “ฉันเพิ่งเก็บมา”
เซียวเข่อฉิงมองดอกไม้เล็ก ๆ หลายสี งุนงงเล็กน้อย ผู้ชายคนนี้ยังรู้จักให้ดอกไม้อีกนะ รับดอกไม้ที่เธอไม่รู้จักชื่อจากมือลู่ถิง “ขอบคุณ”
เซียวเข่อฉิงมองดอกไม้ในมือ ริมฝีปากยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว วาดรอยยิ้มหวาน