กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เขามองไปที่หยางอวิ๋นชิว น้ำเสียงแฝงความอ้อนวอนและร้อนใจอยู่บ้าง “ผมจะกลับบ้านคุณไปกับคุณ ผมจะไปพูดคุยกับเสี่ยวฉิงให้ดี ๆ ถ้าคุณได้ยินเสียงร้องเพลงของลูกสาวคุณด้วยตัวเอง คุณจะไม่ส่งลูกสาวเข้าไปในคณะศิลปะทหารได้ยังไง? เธอมีเสียงร้องที่ไพเราะจับใจขนาดนั้น ถ้าไม่เข้าคณะศิลปะทหารก็เท่ากับทำลายอนาคตของเธอ!”
เขาเชื่อว่าเพียงให้หยางอวิ๋นชิวได้เห็นพรสวรรค์ของลูกสาวด้วยตาตัวเอง ก็จะโน้มน้าวให้เธอเปลี่ยนใจได้อย่างแน่นอน
หยางอวิ๋นชิวไม่เห็นด้วย “ฉันเคารพการตัดสินใจของลูกสาว ถ้าเธอไม่อยาก ฉันยังจะบังคับเธออีกหรือ?”