กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอเจียงฉีได้ยินก็ตาเป็นประกายทันที “เยี่ยมเลย! ฉันว่าแล้วว่าเนื้อเรื่องในหนังสือเปลี่ยนไปแล้ว! เผื่อพระเอกด้านนั้นไม่มีปัญหาก็ยังใช้ได้อยู่”
เซียวเข่อฉิงหัวเราะ “ฮิฮิ” ออกมา “อือ ตอนนี้รู้สึกว่าก็พอใช้ได้ ค่อยคิดให้ดี ๆ ก่อน แล้วค่อยตอบตกลงก็ยังไม่สาย”
เซียวเข่อฉิงกับเจียงฉีคุยกันจนลืมเวลา ไม่แปลกที่รู้สึกคอแห้งผาก เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าวันนี้เขาหยุดหรือเปล่า?
“วันนี้คุณหยุดหรือ?”
เจียงฉีพยักหน้า “บ่ายนี้ผมลาหยุดไปหลายชั่วโมง ต่อไปทุกวันศุกร์ผมออกมาได้”
เซียวเข่อฉิงลุกขึ้นยืน จัดเสื้อผ้าของตัวเองแล้วพูดว่า “ไป ตามฉันกลับบ้าน ไปกินข้าวเย็น แนะนำปู่กับแม่ให้รู้จัก จำทางไปด้วย ครั้งหน้าจะได้มาหาฉันง่าย ๆ”