กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซียวเข่อฉิงจ้องมองเนื้อไก่ในชามอย่างเงียบ ๆ แววตามีความคิดบางอย่างแวบผ่าน นี่คงไม่ใช่ของที่ลู่ถิงส่งมาอีกหรอกนะ
ในยุคที่เสบียงขาดแคลนเช่นนี้ อาหารการกินของบ้านพวกเธอช่างเป็นความฟุ่มเฟือยเสียจริง
ตั้งแต่ข้ามภพมาที่นี่ แม้จะได้กินเนื้อเป็นครั้งคราวก็ถือว่าดีมากแล้ว
นึกย้อนไปช่วงก่อนหน้านี้ ป้าซุนยังมักพูดถึงเนื้อสัตว์ป่าที่ลู่ถิงส่งมาให้เธอบ่อย ๆ แต่หลังจากครั้งนั้นที่เธอบอกป้าซุนอย่างชัดเจนว่าอย่ารับของที่ลู่ถิงส่งมาอีก ป้าซุนก็ไม่เคยพูดถึงเรื่องพวกนี้อีกเลย
และบนโต๊ะอาหารของเธอก็ไม่เคยปรากฏเงาของเนื้อสัตว์ป่าเหล่านั้นอีก