กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซียวเข่อฉิงรู้สึกราวกับว่าเขาต้องการมองทะลุเข้าไปในใจของเธอ
เธอรีบเก็บสายตาตัวเองกลับมา ถ้ามองต่อไปต้องเผลอใจลอยแน่ ๆ จึงเดินเข้าไปทักทาย “คุณปู่ลู่สวัสดีค่ะ พวกคุณใครชนะคะ?”
“เขอเขอ กลับมาแล้วเหรอ? มานั่งเร็ว” คุณปู่ลู่เห็นดังนั้นจึงยิ้มทักทาย
คุณปู่เซียวพูดว่า “เด็กคนนี้นี่ เห็นไหมว่าลู่ถิงก็อยู่ด้วย! จะทักทายแค่คุณปู่ลู่คนเดียวได้ยังไง!”
เซียวเข่อฉิงหันไปมองลู่ถิง สายตาหยุดอยู่ที่ตัวลู่ถิงครู่หนึ่ง
เซียวเข่อฉิงกะพริบตาปริบ ๆ มุมปากยกยิ้ม “พี่ใหญ่สวัสดีค่ะ!” น้ำเสียงแฝงความซุกซนเล็กน้อย