กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แต่ทว่าสายตาที่กะพริบไม่หยุดของเธอกลับทรยศความคิดจริงในใจไปนานแล้ว เซียวจวิ้นเจี๋ยจะดูไม่ออกได้อย่างไร “ไม่เจอหรอก เขายุ่งจะตาย”
เซียวเข่อฉิงได้ยินคำนี้ ใจก็โล่งไปทันที ประสาทที่ตึงเครียดก็ผ่อนคลายลงตามไปด้วย
ดีที่ไม่ได้เจอไอ้ผู้ชายเลว ถ้าเจอขึ้นมาจะรู้ว่าจะเผชิญหน้าอย่างไร
เซียวเข่อฉิงมาถึงลานบ้านของแม่ลู่ ตะโกนเสียงดัง “น้าลู่ เสร็จหรือยัง”
แม่ลู่ถือห่อผ้าสองห่อเดินออกมา ใบหน้ามีรอยยิ้มอบอุ่น “เขอเขอ เสร็จแล้ว ไปกันเถอะ”
เซียวจวิ้นเจี๋ยรีบก้าวเข้าไปรับห่อผ้า “น้าลู่ ผมถือเองก็ได้”
สามคนมาถึงลานจอดรถ เซียวเข่อฉิงเห็นชายหนุ่มในเครื่องแบบทหารยืนอยู่ข้างประตูรถ คงจะเป็นเสี่ยวจาง