กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากเซียวเข่อฉิงโค้งคำนับ ก็เห็นผู้การหยางกับอีกท่านหนึ่งขึ้นเวทีมาด้วยกัน พวกเขาเดินไปข้าง ๆ เซียวเข่อฉิงแล้วกล่าวด้วยขอบตาแดงก่ำว่า “เสี่ยวฉิง ดูทุกคนที่นั่งอยู่ตรงนี้สิ พวกเขาตื้นเต้นกันมาก เธอเองก็คงปฏิเสธน้ำใจไม่ได้ ช่วยอีกสักเพลงได้ไหม?”
ผู้การหยางตื่นเต้นมาก คนเก่งอยู่ใกล้ตัวขนาดนี้ ทำไมก่อนหน้านี้ถึงไม่เคยสังเกตเห็นนะ?
เซียวเข่อฉิงไม่ใจแข็งพอจะปฏิเสธ อีกอย่างเพลงเดียวก็ยังไม่จุใจพอ เธอจึงถามกลับไปว่า “มีเครื่องดนตรีอะไรกันให้ใช้บ้างคะ?”
ผู้การหม่าที่ยืนอยู่ข้างผู้การหยางรีบกล่าวขึ้น “มีสิ แอคคอร์เดียน เปียโน คีย์บอร์ดไฟฟ้า กีตาร์ เอ้อหู ไวโอลิน……”
เซียวเข่อฉิงครุ่นคิดเล็กน้อย “งั้นเอาเปียโนแล้วกันค่ะ!”