กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันรุ่งขึ้น คุณพ่อเซียว คุณพ่อลู่ และคุณแม่ลู่หอบหิ้วสัมภาระพะรุงพะรังไปรวมตัวกับสหายร่วมรบในกองทัพ แล้วขึ้นเครื่องบินมุ่งหน้าสู่กองทัพภาคใต้
ลู่ถิงตื่นแต่เช้า หยิบเครื่องแบบทหารที่ดูค่อนข้างใหม่จากในตู้มาสวมเปลี่ยน
ยืนส่องกระจกตรวจดูให้แน่ใจว่าไม่มีปัญหา แล้วจึงไปตักอาหารเช้า
เซียวเข่อฉิงกำลังกินอาหารเช้าอยู่ พอเงยหน้าขึ้นโดยไม่ตั้งใจ สายตาก็ชนเข้ากับดวงตาสีดำสนิทของลู่ถิงโดยบังเอิญ เขามุมปากยกขึ้นเล็กน้อย ดวงตาสีดำคู่นั้นจ้องมองเธอด้วยความหมายลึกซึ้ง
เซียวเข่อฉิงเกือบสำลัก แม่เจ้า สายตาแบบนั้นใครจะทนไหว
ก็ได้ยินเสียงทุ้มต่ำมีเสน่ห์ของลู่ถิง “กินเยอะ ๆ หน่อย ดื่มน้ำเต้าหู้ด้วย”
อาจเพราะเป็นช่วงเช้า เสียงของเขาจึงเหมือนลำโพงเสียงเบสตัวใหญ่ ฟังไพเราะมาก