กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลูกกระเดือกของลู่ถิงขยับขึ้นลงสองครั้ง เขารีบเบือนดวงตาทั้งสองไปทางอื่น ไม่กล้ามองตรง ๆ หัวใจเต้นรัวอย่างรุนแรง แม้แต่บนสมรภูมิที่มีกระสุนปลิวว่อนราวกับฝนก็ยังไม่ตื่นเต้นเท่าตอนนี้
เซียวเข่อฉิงยิ้มหวานพลางพิงไหล่ลู่ถิง แล้วประจันหน้ากับใบหน้าของหยางกุ้ยจือที่เบิกตาโพลงด้วยความโกรธ
เซียวเข่อฉิงเอ่ยด้วยเสียงอ่อนหวาน “พี่ชายถิง เธอบอกว่าคุณเกลียดฉัน คุณบอกเธอสิว่าคุณเกลียดฉันหรือเปล่า”
ไม่ทันให้ลู่ถิงเอ่ย เซียวเข่อฉิงใช้นิ้วมือบีบเนื้อที่แขนของเขา แล้วออกแรงดึงขึ้น หากเขาไม่พูด ก็ราวกับจะดึงเนื้อที่แขนนั้นหลุดออกมาให้ได้