กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนแรกที่ลู่ถิงเริ่มกินยังรู้สึกเก้อ ๆ อยู่บ้าง ตอนนี้ก็ไม่ทำเป็นพิธีแล้ว ในเมื่อป้อนคำหนึ่งก็คือป้อนแล้ว ก็ไม่สนใจว่าจะป้อนอีกกี่คำ
พอผักกาดขาวเข้าปากก็ราวกับได้ลิ้มรสงานเลี้ยงใหญ่ กรอบสดแฝงความหวานนิด ๆ ชื่นใจและฉ่ำน้ำ
ลู่ถิงชำเลืองมองเซียวเข่อฉิงแวบหนึ่ง แม่หนูคนนี้ผัดผักกาดขาวยังไงถึงได้ไม่เหมือนคนอื่น
แตงกวาที่เพิ่งเข้าปากสดชื่นชื่นปาก กินกับข้าวได้ดีมาก
ก็ป้อนสลับกันไปเรื่อย ๆ หนึ่งคำแตงกวา หนึ่งคำข้าวต้มเนื้อ หนึ่งคำผักกาดขาว จนกินหมด
ลู่ถิงพูดกับเซียวเข่อฉิงว่า “ขอบคุณ อร่อยมาก”
“อิ่มหรือยัง วันนี้อาจจะน้อยไปหน่อย พวกคุณก็กินให้อิ่มเกินไปไม่ได้ เพิ่งทำการผ่าตัดมากลัวจะย่อยไม่ดี พรุ่งนี้ฉันจะทำเพิ่มอีกหน่อย”