บทที่ 90: โปรยเลือด

บทที่ 90: โปรยเลือด

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ทุกคนก็มาถึงเชิงเขาฝั่งตะวันออก

เสียงแมลงกับเสียงนกร้องบนเขาฝั่งตะวันออกดังปะปนกัน นอกจากนั้นก็มีเพียงเสียงลม ฟังดูทั้งอึกทึกและเงียบสงัดในเวลาเดียวกัน ช่างประหลาดจริงๆ

ยิ่งเดินขึ้นไป เสียงรอบข้างก็ยิ่งน้อยลง เสียงนกร้องกับเสียงแมลงค่อยๆ หายไป กระทั่งเสียงลมก็ยังเงียบลง

เดินไปได้กว่าสิบนาที ผู้เล่นทุกคนก็ขมวดคิ้วพร้อมกัน

พวกเขาได้กลิ่นเหม็นเน่าคล้ายกับกลิ่นจากบ่อน้ำ

หรือว่าที่นี่ก็มีศพคืนชีพเหมือนกัน?

ผู้เล่นไม่ได้พูดอะไร ยังคงเดินขึ้นเขาต่อไป

เดินต่อไปอีกไม่กี่นาที ทางขึ้นเขาก็ยิ่งเดินลำบาก รากไม้สานกันอยู่บนพื้น หากไม่ระวังก็อาจสะดุดล้มได้ง่ายๆ

พืชทั้งสองข้างดูราวกับถูกบางสิ่งดันแหวกออกจากด้านข้าง บนพื้นมีเมือกสีน้ำตาลเข้มอยู่