บทที่ 32: การตายครั้งแรกและวัฏสงสารครั้งแรก

บทที่ 32: การตายครั้งแรกและวัฏสงสารครั้งแรก

ในที่สุดก็ได้กลับมาอยู่พร้อมหน้ากับเพื่อนร่วมทีม แต่ไม่นานก็ถูกแยกจากกันอีกครั้ง

ฉวี่ถานเฟิงกัดริมฝีปากล่างแน่นจนเลือดซึมออกมา

ทิวทัศน์โดยรอบคุ้นเคยสำหรับเขามาก นี่คือ “บ้าน” ของเขาในวัยเด็ก

แต่ตอนนี้ การที่ “บ้าน” ปรากฏขึ้นกลับมีแต่จะทำให้เขาจมอยู่กับความเจ็บปวด

ขณะที่เขาถูกทรมานทางจิตใจอย่างหนัก ผู้หญิงคนหนึ่งที่มองไม่เห็นใบหน้าก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

แม้จะมองไม่เห็นใบหน้า แต่ฉวี่ถานเฟิงก็ยังจำได้ว่าเธอคือแม่ของเขา

ผู้หญิงคนนั้นพูดว่า “อยู่บ้านดี ๆ นะ เดี๋ยวแม่ออกไปซื้อกับข้าว”

【แม่ของคุณกำลังจะออกไปซื้อกับข้าว คุณจะเลือก:】

【ตัวเลือกที่หนึ่ง: เกลี้ยกล่อมแม่ไม่ให้ออกไป】