บทที่ 22: “ห๊ะ? ไม่ใช่สิ ร้องไห้ทำไม?”

บทที่ 22: “ห๊ะ? ไม่ใช่สิ ร้องไห้ทำไม?”

บรรยากาศเงียบกริบ ไม่มีใครพูดอะไร

กว่าจะรู้ตัวว่าพูดผิดไป เวลาก็ผ่านไปหลายนาทีแล้ว

พูดตามตรง เฉินเยี่ยนรู้สึกน้อยใจ

เขาแค่พูดความจริงเอง ทำไมผู้เล่นหน้าโง่กลุ่มนี้ถึงทำท่าเหมือนรับไม่ได้อีกแล้ว?

เฉินเยี่ยนพยายามกู้สถานการณ์ “ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น...”

คราวนี้ไม่ใช่แค่ฉินปี้ แม้แต่สองพี่น้องฝาแฝดที่เข้มแข็งเสมอก็ยังปาดน้ำตา

“ห๊ะ? ไม่ใช่สิ ร้องไห้ทำไม?”

เฉินเยี่ยนทำอะไรไม่ถูกอยู่บ้าง

“ฉันไม่ได้ตั้งใจฆ่าตัวตายตอนนั้นสักหน่อย แค่ถูกล้อมโจมตีจนไม่มีทางเลือก ต่อให้ฉันไม่ลงมือเอง พวกเขาก็ต้องฆ่าฉันอยู่ดี...”