กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 692 ตอนพิเศษหนึ่งร้อยสิบ (ตอนจบ)
ในมิติของเสี่ยวอู่ไม่มี ในวิญญาณของเขาเองก็ไม่มี
มีเพียงเส้นสายจางๆ รางเลือนสายหนึ่ง คล้ายถูกบางอย่างฟันขาด และรอยขาดนั้นยังคงอยู่
รอยขาดเก่ามาก เก่าเสียจนเหมือนเป็นเรื่องของชาติที่แล้ว
เขาตามทิศทางของรอยขาดนั้นไป แล้วค่อยๆ เดินลึกเข้าไปยังส่วนที่ลึกที่สุดของความเวิ้งว้างโกลาหล
ยิ่งเดินก็ยิ่งเงียบ กระแสไอความเวิ้งว้างรอบตัวเริ่มเบาบางลงเรื่อยๆ ราวกับก้าวเข้าสู่ดินแดนต้องห้ามที่กฎเกณฑ์ทั้งปวงหลงลืมไปสิ้น
จากนั้น เขาก็ได้เห็น
ม่านแสงบางเบายิ่งยวดผืนหนึ่ง ลอยเคว้งคว้างอยู่กลางความว่างเปล่าเหมือนผิวน้ำ
ด้านหลังม่านแสงนั้น มีคนคนหนึ่งที่หน้าตาเหมือนเขาทุกกระเบียดนิ้วกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่อย่างเงียบสงบ
คนผู้นั้นหลับตาลง คล้ายกำลังหลับใหล