เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 672 ตอนพิเศษ เก้าสิบ
เจียงอู๋โยวถือผลไม้ทิพย์แทะกินอย่างเอร็ดอร่อย พอได้ยินก็ไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมา “พ่อจ๋า หนูก็อยากอยู่ต่อเหมือนกัน หนูจะฟังเหนียงเหนี่ยงหนี่วาเล่าเรื่องตอนสร้างมนุษย์ แล้วก็จะดูเรื่องที่เหนียงเหนี่ยงโฮ่วถู่สละตนสร้างวัฏสงสารด้วย พ่อกลับไปคนเดียวเหอะ!”
เจียงฉีเบิกตากว้าง
อะไรนะ นี่เขาต้องกลับไปคนเดียวจริงเหรอเนี่ย
เขาหันไปมองซูเนี่ยน แต่ซูเนี่ยนกลับเอาแต่ยิ้มไม่พูดจา
เจียงฉียืนเก้ๆ กังๆ อยู่หน้าประตูวังวาหวง จะเดินเข้าไปก็ไม่ได้ จะถอยออกมาก็ไม่ดี
ชาตินี้เขาเจอศึกหนักมาสารพัด แต่ตอนนี้กลับต้องมาโดนเมียกับลูกสาวแท็กทีมกันทิ้งไว้หน้าประตูวังวาหวงเสียอย่างนั้น
สุดท้ายฝูซีที่ทนดูต่อไปไม่ไหว จึงแตะไหล่เขาพลางหัวเราะ “วังจื่อเวยก็ไม่ได้ไกลอะไร บินไปเองแป๊บเดียวแค่ชงชาเสร็จก็ถึงแล้ว”