เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 655 ตอนพิเศษเจ็ดสิบสี่
ฝั่งจื่อเวยกว่าจะส่งเจ้าแม่สามเซียวกลับไปได้ พอคิดจะพักให้สบายใจสักประเดี๋ยว นอกประตูวังก็ดันมีแขกมาใหม่อีกสี่คน
“เทพจักรพรรดิจื่อเวย ทำเอาข้าเฒ่าซุนรอนานเลยนะ!”
พระหน้าขนปากแหลมเหมือนอัสนีเทพพุ่งพรวดเข้ามาทันที ซึ่งก็คือซุนหงอคงนั่นเอง
เขาไม่รอให้จื่อเวยพูดอะไร กลอกตาไปมาเหลือบเห็นจานผลไม้บนโต๊ะ ก็ยื่นมือไปคว้าท้อสวรรค์เก้าพันปีขึ้นมากัดคำโตดังกรวบ น้ำหวานไหลย้อยตามมุมปาก
พอกลืนไปคำหนึ่งถึงส่งเสียงอู้อี้โวยวายว่า “กะแล้วเชียว ข้าเฒ่าซุนรู้อยู่แล้วว่าที่นี่ต้องซ่อนของดีไว้!”
จื่อเวยเห็นท่าทางแบบลิงๆ ของเขาก็ทั้งฉุนทั้งขำ
ผลไม้เซียนของวังจื่อเวยเนี่ย ปกติแม้แต่พวกเทพดารายังแทบไม่มีโอกาสได้กินสักคำ แต่เจ้าลิงตัวนี้กลับทำตัวเหมือนเดินเข้าสวนหลังบ้านตัวเองซะงั้น
เขาถอนหายใจแล้วพูดว่า “เจ้าลิงตัวดี ไม่ไปเสวยสุขอยู่บนเขาฮัวกั่วซาน มาทำอะไรที่นี่กัน?”