กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 609 ตอนพิเศษยี่สิบเจ็ด
ความรู้สึกนี้ทำให้เขาทั้งเบาใจและหดหู่ไปพร้อมกัน
ที่เบาใจก็เพราะบรรพชนฉียังคงเป็นขุนเขาตระหง่านที่พวกเขาไม่มีวันเอื้อมถึง ส่วนที่หดหู่ก็คือ ตลอดแสนกว่าปีที่ผ่านมาเหมือนตัวเองวิ่งไล่ตามความว่างเปล่ามาตลอด
แต่เฟิงอี้ก็คือเฟิงอี้ เขาไม่ปล่อยให้ตัวเองจมอยู่กับเรื่องนี้นานนัก
ในเมื่อบรรพชนฉีไม่คิดจะบอก เขาก็ไม่ถาม
ยังไงเสีย ไม่ว่าบรรพชนฉีจะอยู่ขั้นไหน ก็ยังเป็นบรรพชนฉีของเขาอยู่ดี
“แปดร้อยปี พอให้พวกเราเตรียมตัวได้พอดี”
เฟิงหลิงหักนิ้วมือรอจนแทบทนไม่ไหวแล้ว ข้อต่อดังกร๊อบแกร๊บ รอยยิ้มเธอสดใสเสียจนเฟิงม่อที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ต้องแอบขยับถอยออกไปครึ่งก้าวเงียบ ๆ