กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 569 ของขวัญจากประมุขบุปผา
หลินลั่วยืนอยู่ด้านหลังของคนทั้งสอง เขย่งปลายเท้ามองดูดาวเคราะห์สีน้ำเงินดวงนั้นอยู่นานสองนาน
สัมผัสของเขาไม่เฉียบคมเท่าพ่อแม่ รับรู้ถึงร่องรอยที่แก่นแท้แม่รังแมลงทิ้งไว้ไม่ได้ และแตะต้องพลังงานที่ประมุขบุปผาเอ่ยถึงไม่ได้เหมือนกัน
แต่เขามีดวงตาที่ซื่อตรงมากคู่หนึ่ง
วินาทีที่ได้เห็นดาวดวงนั้นในระยะใกล้ เขาก็คิดขึ้นมาทันทีว่า
มันสวยจริง ๆ
สวยกว่าพวกเนบิวลากับดวงดาวที่เขาเคยอ้อมไปดูมาทั้งหมดเสียอีก
มหาสมุทรเป็นสีน้ำเงินอันอบอุ่น แผ่นดินเป็นสีเขียวเข้มสลับอ่อน เมฆสีขาวลอยล้อมคั่นอยู่ตรงกลาง ดูเหมือนผ้าโปร่งบางที่คลุมทับไว้อย่างไม่ตั้งใจ ทั้งดูสบายตาและสงบสุข