ตอนที่ 495 ความสิ้นหวังของชางอิง

ตอนที่ 495 ความสิ้นหวังของชางอิง

ท้องฟ้าของดาวชางอี้มืดสนิทลงตั้งแต่สามวันก่อนแล้ว

ฝูงแมลงกดทับลงมาจากนอกชั้นบรรยากาศหนาแน่นเป็นชั้นๆ ความถี่การกระพือปีกของแมลงที่ยั้วเยี้ยรวมกันเป็นคลื่นสั่นสะเทือนความถี่ต่ำดังก้องไม่หยุด ราวกับดาวทั้งดวงกำลังถูกมือที่มองไม่เห็นค่อยๆ บีบแน่นขึ้นเรื่อยๆ

บนถนนไม่มีผู้คนเดินผ่านไปมาอีกแล้ว ชาวเมืองทุกคนถูกอพยพลงไปยังหลุมหลบภัยใต้ดิน บนพื้นผิวเหลือเพียงกองทัพกับจุดเชื่อมพลังงานของค่ายกลป้องกันที่ทำงานตลอดทั้งวันทั้งคืน

เจ้าแห่งแดนชางยืนอยู่บนหอคอยที่สูงที่สุดของตำหนักหลัก มองดูฝูงแมลงบนหัวที่บดบังท้องฟ้าจนมืดมิด เขาไม่ได้หลับตาเลยตลอดสองวันสองคืน

ด้านหลังของเขามีผู้อาวุโสหกคนและนายพลขั้นสูงอีกหลายสิบนายยืนอยู่ ทุกคนล้วนมีสีหน้าแบบเดียวกัน

ทั้งเหนื่อยล้า ทั้งสิ้นหวัง แต่ยังคงกัดฟันยืนหยัดไม่ยอมพังทลาย