เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 487 ฆ่าราชาแมงป่อง
ตัวเขาชุ่มไปด้วยเลือด บาดแผลบนแขนที่ถูกคมมีดสายลมบาดเปิดออกยังคงมีไอร้อนลอยกรุ่น
ชุดปฏิบัติการขาดรุ่งริ่งไปครึ่งตัว แต่ละก้าวที่เหยียบลงบนหิมะล้วนทิ้งรอยเท้าเปื้อนเลือดเอาไว้
ทว่ามือข้างที่จับดาบของเขากลับนิ่งสนิทไม่มีสั่นแม้แต่น้อย ปลายดาบชี้ตรงไปที่ลำคอของนกฮูกหิมะ ระยะห่างกำลังร่นแคบลงทีละนิด
นางนวลหิมะถอยไปครึ่งก้าว แผ่นหลังแนบชิดกับผนังหินอันเย็นเฉียบ
ไร้ทางถอยอีกต่อไป
ในดวงตาเรียวยาวคู่งามของเธอพลันปรากฏแววหวาดผวาอย่างถึงที่สุด
ไม่ใช่เพราะตัวเองกำลังจะตาย แต่เป็นเพราะในถ้ำด้านหลัง ลูกนกของเธอยังมีชีวิตอยู่
ถ้าเธอตายลงตรงนี้ เด็กคนนั้นไม่มีทางหนีรอดไปได้แน่
เธออ้าปากเหมือนอยากจะพูดอะไรสักอย่าง อาจจะเป็นการขอชีวิต การก่นด่า หรืออาจเป็นการทิ้งท้ายข่มขู่เป็นครั้งสุดท้าย