เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 445 เจอหน้าก็เผ่น
ซูเนี่ยนไม่ได้ปฏิเสธ และไม่ได้พูดจาเกรงใจ
เธอรู้ดีว่าในสถานการณ์แบบนี้ การรับปากรับคำของอีกฝ่าย ถือเป็นการให้เกียรติพวกเขามากที่สุดแล้ว
เธอแค่พยักหน้าแล้วพูดขึ้นมาว่า “ออกเดินทางกันเถอะ รีบจัดการให้เสร็จ ครอบครัวเรายังต้องไปกินข้าวมะพร้าวที่ฉยงโจวต่อ”
จ้าวฉงซานหลุดหัวเราะพรวดออกมา จากนั้นก็รีบตีหน้าขรึม แล้วเดินตามขบวนไปอย่างเป็นเรื่องเป็นราว
มุมปากของเฉินวั่งหยางก็ยกขึ้นมานิดๆ เหมือนกัน
หลี่ฉางไห่ยัดแผนที่เก็บเข้าอกเสื้อ แล้วโบกมือใหญ่ “งั้นพวกเราก็ออกเดินทางกันเลย”
จุดที่เขายืนอยู่ตอนนี้คือท่าเรือร้างทางตอนเหนือของเกาะฮ่องกง จากท่าเรือไปยังแผ่นดินใหญ่มณฑลกว่าง มองด้วยตาเปล่าก็เห็นแนวชายฝั่งลางๆ ของฝั่งตรงข้ามแล้ว ระยะทางตรงแค่สามจุดห้ากิโลเมตรเท่านั้น
ระยะทางแค่นี้ สำหรับผู้มีพลังพิเศษระดับแปดแล้วก็เหมือนเดินแค่สองสามก้าว