กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 437 เจอสัตว์อสูรแปลงกายอีกแล้ว
ผู้หญิงคนนั้นเป็นเจ้าของร้านนี้ กำลังคลุกกุ้งดองซีอิ๊วอ่างใหญ่ด้วยท่าทางคล่องแคล่ว
เครื่องหน้าของเธอสวยประณีตจนแทบไม่น่าเชื่อ ถ้าจะใช้คำว่างามล่มเมืองมาบรรยายก็ไม่เกินจริงไปสักนิด
ในที่ที่แดดเผาจนผิวลอกได้อย่างมณฑลฝู ผิวของเธอกลับขาวเนียนผุดผ่องเหมือนเครื่องเคลือบดินเผา
แววตาระหว่างคิ้วมีความสดใสเฉิดฉายและดุดันเฉียบคมอย่างบอกไม่ถูก รูปร่างก็โดดเด่นสะดุดตา พอผูกผ้ากันเปื้อนไว้ที่เอว ยิ่งขับให้เห็นว่าเอวบางร่างเพรียวและขายาวมาก
ลูกค้าในร้านครึ่งหนึ่งตั้งใจมากินของดอง ส่วนอีกครึ่งหนึ่ง ก็น่าจะตั้งใจมาดูเธอนี่แหละ
แต่ซูเนี่ยนไม่คิดว่าเจียงฉีจะมาหลงเสน่ห์ใบหน้าสวยๆ พรรค์นี้
แววตาที่ผู้ชายคนนี้ใช้มองผู้หญิงมักจะเฉยชาเสมอ มองแล้วก็แทบไม่ต่างจากมองต้นไม้ก้อนหินสักก้อน การที่จะทำให้เขาจ้องมองอยู่นานด้วยสีหน้าซับซ้อนได้ ต้องไม่ใช่เพราะแค่รูปกายภายนอกแน่นอน