เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 428 กินเข้าไป
หลินอวี๋ขมวดคิ้ว พอจะอ้าปากพูด เจียงฉีก็ยกมือขึ้นห้ามเธอไว้ก่อน
“แม่ฟังผมนะ ถ้าพลังของแม่ไม่ทะลวงผ่าน พอถึงศึกสุดท้าย ประโยชน์ของธาตุมิติระดับแปดกับระดับเก้ามันคนละเรื่องกันเลย”
น้ำเสียงของเขาฟังดูสงบนิ่ง แต่ทุกคำกลับแทงลึกเข้าไปในใจของหลินอวี๋เหมือนตอกตะปู “ถ้าแม่ยังอยู่แค่ระดับเจ็ด ถึงตอนนั้นอาจจะไม่มีที่ยืนให้แม่จริงๆ ครับ”
คำพูดนี้ได้ผลยิ่งกว่าการเกลี้ยกล่อมไหนๆ สีหน้าของหลินอวี๋เปลี่ยนไปทันที
เธอไม่ได้กลัวว่าพลังของตัวเองจะต่ำ แต่เธอกลัวว่าเมื่อถึงวันนั้น ทุกคนในครอบครัวไปสู้ตายในสนามรบ แล้วทิ้งเธอไว้ข้างหลังเพียงลำพัง
เจียงฉีพูดเสริมขึ้นมาอีกประโยค “อีกอย่าง แม่เองก็อยากรู้เรื่องชาติก่อนมาตลอดไม่ใช่เหรอครับ พอทะลวงผ่านระดับแปด ความทรงจำก็จะกลับมาหมดแล้ว”
หลินอวี๋เงียบไปนานมาก