ตอนที่ 349 ถึงซูเฉิง

ตอนที่ 349 ถึงซูเฉิง

หลินหย่วนเหลือบมองหลี่ว์ห่าวแวบหนึ่ง

ผู้ชายที่เวลาสู้กันดุดันเหมือนวัวป่าคลั่งคนนี้ ไม่นึกเลยว่าจะเคยมีช่วงเวลาที่ ‘เชื่อใจใครสักคน’ เหมือนกัน

เขาเลือกที่จะเชื่อใจเสิ่นเฮ่อ แล้วฝากชีวิตไว้กับซูเฉิง ฝากไว้กับผืนดินที่เขาคิดว่าจะดีขึ้นมาได้

“พอเขาประนีประนอม ฉันก็เลยเดินออกมา”

หลี่ว์ห่าวพูดประโยคนี้ด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ราวกับกำลังเล่าเรื่องที่ผ่านไปนานมากแล้ว

แต่เจียงฉีสังเกตเห็นว่าตอนที่เขาพูด นิ้วมือหดเกร็งเข้าหากันเล็กน้อย เหมือนอยากจะคว้าอะไรไว้ แล้วก็ปล่อยออก