ตอนที่ 343 กลายเป็นน้ำแข็ง

ตอนที่ 343 กลายเป็นน้ำแข็ง

เจียงฉียืนอยู่บนป้อมปราการที่สูงที่สุดของเมืองจินเฉิงโดยไม่ได้กางร่ม

เม็ดฝนตกลงบนเส้นผมของเขา เบาราวกับขนนก และเย็นสดชื่นเหมือนใบสะระแหน่

สายฝนระลอกสุดท้ายบนท้องฟ้าพาดผ่านหน้าเขาไป ตกลงสู่น้ำขังบนพื้นจนกระเซ็นเป็นละอองน้ำที่แทบมองไม่เห็น

จากนั้น ทุกอย่างก็เงียบหายไป

ท้องฟ้าสว่างวาบขึ้นมาก่อน

สว่างเหมือนกระจกบานใหม่ที่เพิ่งถูกน้ำฝนชะล้างมานานสามเดือน

ความสว่างระดับนั้นทำให้สายตาของทุกคนปรับตัวแทบไม่ทัน

บางคนหรี่ตาลง บางคนยกมือขึ้นบังหน้าผาก และบางคนก็หลับตาลงไปเลย

พวกเขาทำใจไม่ได้ที่จะใช้ดวงตาซึ่งทนมองฟ้ามัวซัวมาตลอดสามเดือน มาจ้องมองแสงสว่างที่หายหน้าไปนานตรงๆ