ตอนที่ 320 ปรึกษาหารือ

ตอนที่ 320 ปรึกษาหารือ

คิ้วของกู้เป่ยกระตุกเล็กน้อย

“ช่วยเหรอ ช่วยอะไรครับ”

น้ำเสียงของเขายังคงนิ่งสงบ แต่เจียงฉีสังเกตเห็นว่านิ้วที่วางอยู่บนโต๊ะของเขากำเข้าหากันเล็กน้อย

นี่เป็นท่าทางป้องกันตัวตามสัญชาตญาณ

เหมือนหมาป่าแก่เจนศึก พอได้กลิ่นแปลกหน้าลอยมาตามลม หูก็จะผึ่งขึ้นมาเองโดยไม่รู้ตัว

เจียงฉีเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ นิ้วเคาะโต๊ะเบาๆ สองที

เขาไม่ได้ตอบทันที แต่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย สายตาทอดมองไปที่หน้ากู้เป่ยอย่างสงบนิ่ง

“อันนั้นก็ต้องถามคุณแล้วล่ะ”

วินาทีนั้น กู้เป่ยรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะถูกคนตรงหน้ามองทะลุปรุโปร่ง