กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 312 ฝูงอสรพิษปรากฏตัว
ซูเนี่ยนหันขวับมาทันที “นายว่าอะไรนะ”
หนังเรื่องนั้นคือฝันร้ายวัยเด็กของเธอชัดๆ
เจียงฉีรู้ว่าซูเนี่ยนกลัวพวกนี้ ก็เลยพูดอย่างจนใจว่า
“อนาคอนดาเวอร์ชันชีวิตจริง นางพญางูพางูสารพัดสายพันธุ์กว่าหกพันตัวกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ ตอนนี้อยู่ห่างจากซานเฉิงไม่ถึงหกสิบกิโลเมตร ถ้าวิ่งด้วยความเร็วเท่านี้ อีกครึ่งชั่วโมงก็มาถึงแล้ว”
ซูเนี่ยนหน้าซีดเผือดจนแทบจะเขียว
เธอเกลียดการต้องรับมือกับสัตว์พลังพิเศษสายงูที่สุด
ไม่ใช่ว่าสู้ไม่ไหว แต่มันขยะแขยง
นี่เป็นฝันร้ายที่ฝังลึกอยู่ในความทรงจำวัยเด็ก ต่อให้มีฝีมือเก่งกาจแค่ไหนก็ลบออกไปไม่ได้
เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ ข่มความรู้สึกพะอืดพะอมลงไป แล้วพูดออกมาคำเดียวด้วยสีหน้าราบเรียบว่า “ไป”