กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 305 ออกจากตูเฉิง
เขาเปิดอ่านต่อไปเรื่อยๆ หนึ่งหน้า สองหน้า สิบหน้า ห้าสิบหน้า... ทุกหน้าเหมือนค้อนหนักๆ ที่ทุบลงกลางอกของเขา
จินเฉิงก้าวหน้าในด้านการแพทย์ไปไกลกว่าที่เขาคิดไว้มาก และเร็วกว่ามากด้วย
เขายังคลำทางข้ามแม่น้ำอยู่เลย แต่อีกฝ่ายสร้างสะพานข้ามไปรออยู่ฝั่งตรงข้ามแล้ว
“แค่กๆ——” ผู้เฒ่าเจียงไอออกมาอย่างแรงหลายที ไม่ใช่เพราะป่วย แต่เพราะตื่นเต้น
หน้าของเขาแดงก่ำ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างแรงเหมือนเพิ่งวิ่งมาหนึ่งพันเมตร
เขาเงยหน้าขึ้น จ้องเจียงฉีเขม็ง เสียงสั่นเครือ “คุณเจียง พวกคุณทำได้ยังไงกัน ตั้งหลายร้อยชนิดเชียวนะ! พืชพันธุ์ใหม่ตั้งหลายร้อยชนิด แต่ละชนิดวิจัยได้ละเอียดขนาดนี้ ต้องทำการทดลองมากแค่ไหน พวกคุณทำได้ยังไง”