กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 303 อิจฉา
เจียงฉีถึงกับรู้สึกว่า ถ้าเขาพูดคำว่า “ไม่” ออกไปอีกคำเดียว หลิวลี่คงคุกเข่าลงไปจริงๆ แน่
เจียงฉีนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง
กาลครั้งหนึ่ง เขาเคยนับถือคนแบบหลิวลี่มาก
ถึงตอนนี้อะไรหลายอย่างจะเปลี่ยนไปแล้ว แต่พอเห็นสภาพของอีกฝ่ายในตอนนี้ ในใจเขาก็ยังรู้สึกไม่ค่อยดีอยู่บ้าง
เนื้อพวกนี้สำหรับเขาแล้วไม่ได้มีความหมายอะไรจริงๆ เสบียงอาหารสำรองของเมืองจินเฉิงกองพะเนินเป็นภูเขาเลากา
อย่าว่าแต่สัตว์อสูรไม่กี่หมื่นตัวเลย ต่อให้มีมากกว่านี้อีกสิบเท่า เขาก็ไม่ได้รู้สึกอยากได้สักนิด
แต่สำหรับหลิวลี่แล้ว เนื้อพวกนี้คือความหวังในการมีชีวิตรอดของคนสองล้านคน
เขาถอนหายใจออกมา
“เนื้อพวกเราขอแค่สิบเปอร์เซ็นต์ก็พอครับ” เจียงฉีพูด น้ำเสียงสบายๆ เหมือนกำลังคุยกันว่าวันนี้จะกินอะไร