ตอนที่ 301 กลับสู่ตูเฉิง

ตอนที่ 301 กลับสู่ตูเฉิง

การเก็บกวาดสนามรบกินเวลาไปเกือบสองชั่วโมง

ฝนยังคงเทลงมาไม่หยุด แต่น้ำในช่องเขาจินถังลดระดับลงไปแล้ว

น้ำป่าสีขุ่นทะลักออกจากปากช่องเขาที่เพิ่งเบิกใหม่ ซัดสาดไปข้างหน้าราวกับมังกรยักษ์ที่หลุดจากโซ่ตรวน คำรามลั่นพุ่งตรงไปไกล

หาดหินกรวดสองฝั่งเผยออกมา บนนั้นมีซากสัตว์อสูรกองระเกะระกะเต็มไปหมด

ตัวใหญ่ยาวหลายสิบเมตร ตัวเล็กก็ขนาดพอๆ กับหมาแมว กองทับถมกันเป็นชั้นๆ บ้างแช่อยู่ในน้ำ บ้างพาดอยู่บนหน้าผาหิน เลือดสดๆ ไหลรินตามซอกหิน ย้อมหาดริมน้ำทั้งแถบจนกลายเป็นสีแดงคล้ำ

กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งในอากาศ ผสมกับกลิ่นคาวของน้ำฝน ดมไปนานๆ แล้วชวนให้คลื่นไส้

คนที่ยังมีชีวิตอยู่เริ่มลงมือเคลียร์พื้นที่